Kerst in Ecuador

Hola Holanda! Na slecht weer komt altijd wel weer een keer goed weer (ook bij jullie in NL..). Na een gesprek met de hotline van Targa over mijn laptop probleem en nadat ik te horen had gekregen dat wat er in mijn scherm stond betekende dat de harddisk kapot was (en alle data verloren), besloot een of ander engeltje dat het tijd was voor weer eens goed weer; de F1 knop bleek the magic touch te zijn en plots deed ie het weer. Een onverklaarbaar wonder. Sindsdien moet ik zeggen dat de zon veel heeft geschenen en dat ik nauwelijks regen heb gezien. Enig verband?? De problemen met mijn collega`s (voorzieningen als een computer en kantoor oa.) zijn nog niet opgelost en daarom laat ik ze nog even in het ongewisse over mijn weer normaal functionerende laptop. En ja, ik ben maar meteen wat back-ups gaan maken op cd-roms. Just in case...

De laatste weken staan in t teken van, naast werken, veel mountainbiken en activiteiten. Zo heb ik met David en Daniel, 2 Ecuadoraanse vrienden, de Pasochoa krater (dode vulkaan) beklommen. Uiteraard kon dat weer niet op een normale manier, we hebben 3 toppen in minder dan 3 uur gedaan en dat terwijl je op ruim 4000m toch echt wel even merkt dat hoogteziekte op de loer ligt. Een licht gevoel in mijn hoofd gaf aan dat we een rap tempo erin hadden zitten. Op de laatste top van 4100m hebben we een uur lang genoten van een 360 graden uitzicht over de altiplano (hoogvlakte) van midden Ecuador met verschillende besneeuwd toppen en de 50km lange stad Quito in de verte. Af en toe zaten we midden in de wolken zonder enig zicht en dan kwam de zon weer. Met als resultaat dat ik als een kreeft de berg afkwam. Een merkwaardig fenomeen dat me al een paar keer overkomen is bij aankomst op een top; plots moet ik dan naar de wc maar hé, die is er natuurlijk niet op die hoogte. Dus dan maar weer tussen het gras, papier verbranden om geen vuil achter te laten en wat takken en een steen op het resultaat om de boel af te dekken. Dit overkwam me ook een paar jaar terug op de Cotopaxi vulkaan, op bijna 6000m hoogte in de sneeuw. Dus mocht je daar heen gaan, kijk uit waar je loopt want op die hoogte blijft alles netjes geconserveerd in de vrieskou.

Noche Buena (kerstavond)

Zondags stond ik bij zonsopgang (6:00) al weer met mijn MTB en rugzak in t Carolina Park in Quito om naar Ference z´n bokstraining te kijken met de lokale Rocky. Na al het gezuip is zijn voornemen voor 2007 om een wedstrijd te spelen in mei dus dat betekent dat er flink getraind moet worden. Maar ja, het gevolg van 3 maanden de lokale middenstand steunen en niet sporten is dat je op deze hoogte na 2 minuten al bekaf bent. En ik maar aanmoedigen, prachtig om te zien joh. Om 7 uur zaten we weer in zijn jeep op weg naar zijn werk, bloemen finca (kwekerij), om wat te werken. Dus ook Rob zat braaf achter een computer en s´middags vervolgden we onze weg naar Peguche om bij Mieke uit Baarle Nassau in haar hostel te overnachten. Midden tussen de indianen van Otavalo, heerlijke pannekoeken, goed weer en om 22:00 t bedje in! Dat was onze kerstavond. 1e Kerstdag stonden we weer in t donker op om het kratermeer Cuicocha rond te lopen, een full day hike volgens mijn trekkingboekje dus wij vroeg op pad. Helaas voor de schrijvers van Trekking in Ecuador stonden wij na ruim 2 en een half uur weer naast de jeep. Een prachtige tocht door de brandende zon en een goede marteling voor de nog door spierpijn geteisterde bovenbenen na Pasochoa. Maar het middagprogramma maakte alles goed; de thermaal baden van Oyacachi waar wij de enige buitenlanders bleken te zijn. Lekker een boekje lezen in 45 graden en een koude pils in de hand. Geen slechte kerst dus.

Een bijzonder fenomeen met kerst zijn de honderden straatarme indianen langs de kant van de weg, bedelend voor wat snoep of geld. Voornamelijk moeders met kinderen want mannen krijgen toch niks omdat iedereen weet dat die er alleen drank van kopen. Aangezien de weg naar Oyacachi onverhard is en vol met kuilen is dat een ideale plek om barriëres op te werpen en passerende autos tot stilstand te dwingen. Dit gebeurt dmv een touw over de weg wat wordt aangespannen zodra een auto nadert of door simpelweg een menselijke keten te vormen. Een fenomeen wat in Mexico ooit tot een dodelijke aanrijding van een indigena heeft gezorgd. En ook ik irriteer me mateloos aan deze manier van bedelen maar in mijn achterhoofd besef ik dat dit een logisch gevolg is van de extreme en immer groeiende armoede en het verschil tussen rijk en arm. Het probleem was dat we hier niet op voorbereid waren dus op de heenweg was het gas erop omdat stilstaan betekend dat je bijna niet meer weg komt of zonder ruitenwissers of zo iets. Een confrontatie met de schrijnende armoede van Ecuadors minst bevoorrechte mensen. Geen fijn gevoel en dus bedachten we een actieplan voor een ´veilige´ terugtocht. In Oyacachi, een arm gehucht in één van de mooiste valleien ooit gezien met tal van toeristisch potentieel, hebben we de lokale buurtsuper verblijd met het legen van onze portemonnee. Met mijn armen vol zakken koekjes liet ik een verbaasde vrouw achter (mannen runnen zelden een winkel, dat is niet macho genoeg waarschijnlijk). Ze begreep niet dat ik alle zakken wilde die ze had in haar assortiment... prachtig. Maar ja veel keuze hadden we übehaupt niet en snoep zorgt alleen voor rotte tanden van die kindjes want geld voor een tandenborstel of tandpasta hebben ze niet. Dus wij met een lading koekjes terug naar de bewoonde wereld, een rit van ruim een uur door de uitgestrekte páramo wildernis aan de voet van de 5700m hoge Cayambe vulkaan (de enig plek op aarde waar je OP de evenaar IN de sneeuw kunt staan). We hebben heel wat arme mensen dolblij gemaakt en tientallen keren Feliz Navidad gewenst. Het minste wat je kunt doen immers.

2e Kerstdag bestaat hier niet en was dus weer een werkdag. Woensdag ben ik vertrokken naar Nono, het grootste en hoogst gelegen plaatsje van de Ecoroute waar de kou van de Pichincha vulkaan s`avonds naar beneden komt zetten, brrrr, dus lekker bij een haardvuur en onder 3 dikke dekens slapen. Na 3 dagen van onbeschrijfelijke rust, koude en brandende zon overdag, gesprekken met locals, het bezoeken van de toeristische attracties van Nono, leven naar het ritme van de zon en rijst met aardappel en kip ben ik sinds gisteren weer terug in Quito. Meteen naar de markt om met veel te veel ingrediënten terug te komen voor een Chop Suey maal. Maar ja, een halve bloemkool of chinese kool verkopen ze immers niet en t kost allemaal geen drol die groentes. Uiteindelijk dus maar wat mensen uitgenodigd en samen met Alina (een russische vriendin), Gruzhenka (Ton´s vrouw) en Ton genoten van een heerlijke pikante groenteschotel met kip.

Nu even op cultuurtocht langs wat musea en vanavond 6 uur later dan jullie vuurwerk afsteken en een pop verbranden bij Ton thuis. Feestje in zijn eigen kroeg!

De beste wensen voor iedereen voor 2007, veel geluk, liefde en gezondheid want dat zijn de belangrijkste ingrediënten voor een goed leven.

Hasta pronto (tot snel)

Rob

ps laatste nieuws is dat de laptop weer dezelfde kuren heeft... hopeloos dus

Nou nou wat een feestdagen!

Kerst en oud&nieuw, dat zijn toch eigenlijk dagen dat je kadootjes krijgt en veel plezier hebt? Hier aan de andere kant van de evenaar zijn de zaken voor mij even omgedraaid. Zo is mijn laptop afgelopen zondagavond gecrasht en werd ik vervolgens maandag op onbeschofte wijze, zonder duidelijke uitleg uit het kantoor geschopt waar de MCF een werkplek toegewezen had gekregen. Daar zit je dan in Ecuador zonder computer, zonder kantoor, geen telefoon.... dan maar een ADV dag opnemen! Het probleem werd eigenlijk nog erger toen mijn supervisor weinig begrip had voor de situatie en het probleem niet zozeer zag. Lekkere situatie dus. Vandaag maar even mijn supervisor in Wageningen gemaild om de allerbeste kerstboodschap mede te delen. Nu afwachten dus. En ondertussen sukkel ik gewoon een beetje door met wat ik wel kan doen; de Ecoroute bezoeken en met de mensen van gedachte wisselen en hun ideeën en wensen aanhoren. Of de flink beboste hellingen van een dode vulkaan Pasochoa genaamd, beklimmen met een aantal Ecuadoraanse vrienden. Op naar 4100m!

Vanavond eerst eens een heerlijke chili con carne schotel maken voor wat Nederlanders, hmmm en vooral spicey natuurlijk.

Voor de rest heb ik heerlijk genoten van wat dagen in Tandayapa (midden in de Ecoroute op 1700m). Een gehucht van 10 huizen, 25 bewoners en miljoenen bomen op steile hellingen. Wat wil je nog meer als je je mountainbike bij je hebt. Schitterende omgeving en zo rustig en schoon dat je niet wakker wordt na een uur of 10 slapen. Wel wat anders dan Quito zeg maar. Daar in de buurt woont een hele aardige NL-er (Michiel Verkade, nee geen familie van) die een botanische tuin heeft met een kleine backpackers lodge. Erg goeie kerel en zeker een tip voor een bezoekje waard.

Oud en Nieuw zal waarschijnlijk bij Ton in zijn bar in zijn achtertuin gevierd worden. De nieuwe president Correa kunnen we dan ook meteen uitnodigen, die woont immers om de hoek! Of tie zal komen is de vraag natuurlijk.

Ik wens iedereen die dit leest een prachtige kerst met lekker eten en veel geluk en liefde. En een hele goede oudejaarsnacht met alles erop en eraan!

En ik bedank iedereen die reacties achterlaat op deze site, of een mailtje stuurt. Super leuk! Overigens kan er ook gebeld worden want ik gebruik skype geregeld. Dus meld je aan en zoek naar robvansundert of op robencomputers@yahoo.com

Pura vida!!

Oh en voor wie op spreekuur wil komen hier in Ecuador, snel plannen want de agenda raakt vol; 7 jan komt een studiegenoot een paar dagen crashen voordat hij naar zijn stageplek in Cuenca gaat (in t zuiden), 12 jan komt mijn grote liefde Jolanda en feb/maart komen mijn hermanos pretkok Leo en acrobaat Marco langs.

Groeten vanaf de evenaar

Rob

Het zuurkoolfestijn bij Pieter en Ference

Nou het was weer goed uit de hand gelopen zaterdagavond bij Ference en Pieter thuis. Er waren ongeveer 20 mensen waaronder een stel Ecuadoraanse vrouwen en de rest bekende Nederlanders. Een combinatie van rauwe bloemenboeren, een advocaat, ambassade medewerkster, biking Dutchman Jan, horecaman Lex en wat Ecuadoraanse vrouwen die hun ogen weer uitkeken zeg maar... Lex was er om bitterballen en kroketten te bakken, dat is een NL-er die voorheen altijd een kroeg/ restaurant had en nu tracht zijn hoofd boven water te houden met wat transport klusjes met toeristen.... een beste man maar nu eigenlijk triest figuur die t moeilijk heeft hier en in zijn bar zelf zijn beste klant was maar volgens mij nog steeds lid mag zijn van de AA, een vereniging die je hier in Latijns Amerika overigens op iedere straathoek vindt. Oh oh oh wat was die dronken later op de avond net als menig ander. En ik heb het met ledeogen (en een koud biertje) staan aanschouwen, wat een zootje, meebrallen op Andre Hazes enzo. Uiteindelijk ging Lex, een 100% echte Hagenees, nog over zijn nek ook in de kamer, en nuchtere Pieter maar opruimen haha. Wat een bende. Maar ja, alle parameters voor een goed feest waren weer aanwezig zeg maar; troep, kots, lege flessen en kapotte glazen, drank over de meubels, dronken mensen, gesneuvelde bril tijdens het 'stage-diven', scheve schilderijen etc. En dat terwijl het een rustige hollandse avond met zuurkool en rookworst zou worden die iemand net had meegenomen uit NL. Het is ook eigenlijk net een grote familie van NL-ers en das wel grappig om te zien maar ik hoef er niet forever tussen te wonen zeg maar.

De rest van de week is lekker rustig verlopen omdat we wat workshops gingen geven aan arme boeren in het tropisch laagland, richting de kust. Quito is een prachtig gelegen stad hoog tussen de bergen maar de smog krijg je er gratis bij. Uitlaatfilters ontbreken in veel gevallen en het verkeer produceert veel herrie waardoor het een aangename afwisseling is om verse lucht en rust te hebben in het Milpe reservaat van de Mindo Cloudforest Foundation (MCF). Dit is steeds onze uitvalsbasis voor de Ecoroute en de workshops die we voor Furare geven. Dat is een Ecuadoraanse stichting die het regenwoud probeert te redden door met de lokale bevolking samen te werken en `analoge bosbouw` introduceert. Dit is een bos wat naast natuur alleen die planten en boomsoorten bevat die voor mensen bruikbaar zijn en ecologisch niet schadelijk zijn. Naast het feit dat ik veel leer van deze workshops met lokale, achterdochtige boeren (hoeveel buitenlanders zoals mij en stichtingen zijn er al niet langs geweest die goede bedoelingen hadden waar niets van is uitgekomen voor hun) is er de mogelijkheid tot nauwe samenwerking tussen MCF en Furare/ Rainforest Rescue. Zij werken namelijk in hetzelfde gebied als wij en hebben niet de kennis van toerisme die wij wel hebben.
Dus afgelopen week zijn Brian en ik lekker uitgewaaid achter in de pick-up door 2 uur lang over stuiterende modderwegen te reizen om de dorpjes te bereiken die in the middle of nowhere liggen. Dit behoort tot de natste plekken op aarde en aangezien het regenseizoen is doen ze hier niet onder voor het hollandse weer. Enige verschil is dat het hier warm is en dat is helemaal niet erg als ik aan NL in de winter denk...

Allright folks, ik heb een verjaardag van een Ecuadoraanse vriend dus... wordt vervolgd!

Reizende Rob

Fiestas van Quito

Hola beste lezer,

vandaag, woensdag, is de vrije dag voor de Quiteños (mensen uit Quito) om bij te komen van anderhalve week feesten. Ik heb het beperkt gehouden tot gisteren toen dj Paul van Dyk draaide op een geweldig dancefeest in centrum Quito. Open lucht wel te verstaan en dat terwijl het bij aankomst aardig hard regende. Maar met de lichtshow gaf dat eigenlijk een heel gaaf effect! Van 19:00 tot 4:00 heb ik gas gegeven op super goede dj´s, eerst 2 Quiteños, vervolgens Niño (betekend ´kind´) uit Peru, toen Paul van Dyk uit Duitsland overgevlogen om op bijna 3000m hoogte een knalfeest te draaien en dat was hem gelukt ook!! Wat een goeie muziek en toen we dachten dat het over was om 2 uur bleek Edward Allen uit Panama het feest te mogen afsluiten. Ongelooflijk wat draaide die man strak! Maar qua ambiance en aankleding moeten ze toch echt een keer op bezoek in ons eigen house landje, dat was gewoon triest, kaal en slechte bediening; whisky geven terwijl je om rum vraagt en dan nog ntot 2 keer toe, drank die op is en kaartjes verkopen met vrije bar en dan alleen rum, wodka en whisky schenken en vervolgens 3 dollar voor een Heineken vragen... jammer maar ach the music was great.

Andere belevenissen de afgelopen anderhalve week; maandag een uitnodiging gehad voor een wijnbeurs in het 5-sterren hotel Mariott, niet slecht! Een wijn, volgens mij was het port, van 70 jaar oud geprobeerd, nice and sweet. Een hoop geblabla en slap gezwets over wijnen en een hoop geproefd en dat alles voor niks, that´s the way we like it.

In het weekend ben ik eindelijk weer eens op pad geweest met mijn Cannondale. Die ouwe rot doet t nog steeds net als t baasje. Maar wat ging ik stuk op de bergen om Quito heen zeg. Effe 100m klimmen op deze hoogte betekend dat je tong ergens tussen je spaken op en neer draait. Ik kon geen zuurstof genoeg vinden maar heb t wel gehaald. Lekker aan t crossen geweest in een bos over mtb paden en dan weer downhill de stad in waar de smog en verkeer onbekend met fietsers je welkom heet, heerlijk.

De woensdag daarvoor hadden we een alleraardigst etentje bij 2 Nl-se gasten, werkzaam in de bloemen as usual dus met een dik salaris. Ton, mijn ouwe maatje die ik sinds 2001 ken, en ik verwachten een semi serieus diner, echter, Pieter en Ference hadden ook 16 vrouwen uitgenodigd en wat voor. Een stuk of 8 jonge hollandse meiden die spaans studeren en de tijd van leven hebben en dan in een luxe appartement belanden wat ze nooit verwacht hadden in Ecuador. 5 Ecuadoraanse poppetjes en 3 Colombiaanse modellen en lekker waren ze wel maar inhoud hep t nie zeg maar. Dus wij een beetje lol schoppen en die meiden gek maken om vervolgens weer braaf op tijd in mijn eigen bedje te kruipen en mijn hoofd op de kussensloop te leggen met een foto van Jolanda (kadootje van mijn schoonbroer&vriendin).

Donderdag ging Ton zijn specialiteit maken; bami met veel satesaus en dat smaakte erg goed want alle dagen Ecuadoraanse kip, kale rijst, gebakken banaan en een aardappel komt je ook snel de keel uit, functioneel eten noem ik dat dan maar. De bami was dus een welkome afwisseling en vooral het toetje was erg goed, zelf gebakken appeltaart én gevulde speculaas! Hmmm goed dat Ton vakantie had...

Jullie zijn weer op de hoogte, ik vertrek morgen naar de kust om wat reservaten van de Mindo Cloudforest stichting te bezoeken en te genieten van verse lucht en rust!

Heeft sinterklaas nog leuke kado´s gebracht? Hier is het wachten op de kerstman.

Groet en cuba libre!

Rob

Winter in Ecuador

Het weerbericht

Jaja, winter in Ecuador bestaat ook. Dat houdt in dat we s'ochtends de dag standaard beginnen met stralende zon en temperaturen tot 27 graden. Vervolgens komen de wolken en later in de middag gevolgd door regen, onweer en/ of hagel. Oftewel, alles is mogelijk hier in Quito. De temperatuur daalt s'middags en s'nachts naar trui-temperatuur. Dat is dus wel wat anders dan een Nederlandse winter of niet! De laaglanden (kust en jungle) zijn altijd warm en vochtig; welkom in de tropen.

Na de overwinning van CDA en een demarerende SP in NL kon ook Ecuador niet achterblijven op politiek gebied. Zondag 26-11 waren hier de verkiezingen voor de nieuwe president en het ging nog tussen 2 kandidaten; de stinkend rijke bananenbankier Noboa (rechts-liberaal gezind) en de meer links-socialistische, hervormingsgezinde Correa. Hugo Chávez (Venezuela) sprak 2 weken geleden nog openlijk zijn steun uit voor Correa zoals hij dat zo heerlijk kan, en dat heeft misschien geholpen. 15 Januari wordt Correa de nieuwe president van Ecuador. Het continent Latijns-Amerika is massaal op de linkse tour aan het gaan na de recente overwinning van Ortega in Nicaragua (ja die van de communistisch gezinde Sandinisten in 1978 die dankzij de CIA met zijn land in een bloedige burgeroorlog belandde), de herkozen Lula da Silva van Brazilië, cocaboer Evo Morales (nu op bezoek bij Bea en Jan Peter) van Bolivia en voorop natuurlijk Hugo Chávez. Of deze trend nu de oplossing is voor de armoede en ongelijkheid is maar de vraag. Maar ja, politiek is net als het weer; er wordt heel wat moois beloofd maar je weet nooit of dat ook uitkomt!

Genoeg gezwets. De feesten van Quito komen eraan en dat betekent de viering van de oprichting van de stad op 6 decembre 1534. Niet te vergeten detail, dit gebeurde nadat de Inca's hun versie van Quito (de noordelijke hoofdstad van het Incarijk) hadden platgebrand om niks aan de bloeddorstige spaanse conquistadores over te laten. Helaas, er zijn geen Inca overblijfselen meer terug te vinden zoals in Cuzco (Peru). De feesten nu vinden hun traditie in de spaanse cultuur wat betekend dat er stierengevechten plaats vinden waar Rob uiteraard niet heen gaat. Buiten het betalen van $50 om heb ik niet de behoefte om een stier zinloos langzaam te zien sterven voor de lol van de mensheid. Op straat zijn ook een heleboel feesten waar gedanst en gedronken wordt. En weet je dat hier in Quito een hele speciale mug voorkomt die ook in NL diverse slachtoffers heeft gemaakt; de housemug! Paul van Dyk komt 5 dec. naar Quito voor hét feest van het jaar en dat ga ik niet missen! Volgende week meer dus...

Nog even over de Ecuadoraanse familiebanden, die zijn redelijk sterk en belangrijk zeg maar. Zo heb ik ongevraagd een surrogaat moeder gekregen hier (jawel op 28 jarige leeftijd wordt er nog over me gewaakt). Dat is Grecia Flores, presidente van de Ecoroute Corporatie, en degene die mij heeft opgehaald van het vliegveld bij aankomst. En waar moeders goed in zijn is het zoeken van een geschikte kandidaat of in ieder geval sterk beïnvloeden. Nou zit ik daar natuurlijk niet meer op te wachten omdat ik ten eerste al bezet ben (kwam niet aan deze boodschap want Jolanda is immers in het verre NL) en ten tweede anders zelf wel een vriendin kan vinden. Maar ja, er was dus al een lijst voor me gemaakt met beschikbare kandidaten, allen met goede opleiding, werk en afkomst natuurlijk... Helaas voor Grecia viel de onderbuurvrouw al af (lelijk), Margory (lid vd Ecoroute) viel ook af (idem en dik) en langzamerhand begon ik het spelletje een beetje beu te worden. Het probleem was opeens voorbij nadat ze foto's op mijn laptop had gezien van Jolanda. Oh que preciosa (wat prachtig) blah blah blah... anyway, het was rustig tot ze haar verjaardagsfeestje gaf en nog een beschikbaar nichtje had. En publique werden we even aan elkaar gekoppeld. Oh oh oh wat heb ik gelachen zeg. Nu woon ik niet meer bij hun en ben ik dus veilig. Einde verhaal van de lijstjes met kandidaten!
Voor diegene die dit jaar de Vakantiebeurs bezoeken in jan. in Utrecht, ze is live te bewonderen met haar man Roberto bij de Ecuador stand.

Zo beste amigos, hasta la proxima vez! (tot de volgende keer)

Rob

Rob in de 21e eeuw!

Bienvenido amigos!

Mijn eerste publicatie op mijn eigen website. Dit is weer een grote stap in de moderne computerwereld én hopenlijk de manier om jullie op de hoogte te kunnen houden van mijn leven. Op deze site kun je mijn belevenissen, ervaringen, ideeën, gedachten en gevoelens verwachten die ik graag met jullie deel. Jullie kunnen meteen je reacties achterlaten op een foto of tekst of een emailbericht sturen. En voel vrij om nieuwtjes uit NL te delen, hoe gewoon ze ook zijn voor je, voor mij zijn ze speciaal!

Rob in Ecuador

Vanuit Quito komen de eerste verhalen over mijn werk voor de Mindo Cloudforest Foundation. Eind oktober ben ik hier aangekomen en tot eind maart zal ik aan het pilot-project de Ecoroute werken. Daarnaast heb ik 4 weken vrij om te genieten van de feesten van Quito (23-11 t/m 6-12), kerst en oud&nieuw, de komst van Jolanda 12 januari, mijn en haar verjaardag (17 en 31 jan), ons 2 jarig jubileum, nieuwe plekken ontdekken en wellicht een bezoekje van Pretkok Leo! Er staat jullie dus nog een hoop mooie "weerberichten" te wachten. Want het weerpraatje is natuurlijk een stukje echt Hollandse cultuur.

Mindo Cloudforest Foundation (MCF)

Na de eerste 3 weken van acclimatiseren aan de hoogte van Quito, 2850m, en 'het-is-toch-een-andere-cultuur' effect ben ik helemaal gesettled in een centraal gelegen appartement van mijn collega en supervisor Brian Krohnke. Mijn stage van 16 weken zal grotendeels bestaan uit het schrijven van een business plan voor de Ecoroute. Dit is een bestaande onverharde weg die van Quito naar Mindo gaat (oost naar west) en afdaalt van de koude Pichincha vulkaan flanken naar het subtropisch laagland van de kust. De natuur langs deze route is overweldigend! Van páramo vegetatie (te vergelijken met Schotland of de Alpen boven 2500m) naar nevelwoud en uiteindelijk subtropisch regenwoud. De biodiversiteit is zo hoog dat dit deel van Ecuador tot 1 van de slechts 25 'mega-diversiteits hotspots' op aarde hoort. Nog mooier, Ecuador als land is 1 van de slechts 17 'mega-diverse landen' ter wereld.

MCF wil de natuur in algemeen en de 500+ vogelsoorten specifiek langs de 50 km lange route beschermen door het ontwikkelen van een nieuw natuurbeschermingsmodel, genaamd Ecoroute. Onderdeel van dit model is het opzetten van duurzame ecotoerisme projecten met volledige participatie van de lokale bevolking zodat geld verdient wordt voor bescherming. Langs de Ecoroute zijn 3 kleine gemeenschappen te vinden; Nono, Tandayapa en San Tadeo. De arme bevolking leeft voornamelijk van wat zelfvoorzienende landbouw en veeteelt. En juist dit laatste is zo problematisch want voor veeteelt heb je hier veel grond nodig (1 hectare = 1 koe) en dat betekent dus het kappen en afbranden van de prachtige bossen. De paradox is dat we in de ontwikkelde wereld ons tegenwoordige terdegen bewust zijn van het belang van de bescherming van natuur en hulpbronnen als water, grond en lucht maar dat we niet weten hoe we daar zelf aan kunnen bijdragen. Denk dan nog maar eens aan hoe je genoten hebt van die schitterende bossen in dat verre land als je je winkelwagen aan het volladen bent met vleeswaren in de supermarkt! Want zo heeft het eigenlijk geen zin om als ecotoerist bewust op vakantie te gaan, wanneer je de rest van het jaar onbezonnen consumeert.

De Ecoroute bestaat dus eigenlijk al veel langer, alleen het concept niet. De route wordt al zeker 20 jaar gebruikt door vogelspotters uit de VS, Canada, Australië, Zuid-Afrika, Engeland, Zweden en Nederland! Ons kleine dicht bevolkte landje blijkt een hotspot voor birdwatchers te zijn met name in de winter voor trekvogels. Dat besefte ik me zelfs niet.
Om de Ecoroute rond te krijgen is een hoop steun van de Ecuadoraanse regering nodig die zich niet bewust waren van hun natuurlijke rijkdom, behalve van de olie die in het Amazonewoud wordt gewonnen met de nodige vervuiling tot gevolg... Ook het bewustzijn om deze natuur te beschermen ontbreekt onder de meeste Ecuadoranen en dat moet veranderen. Daarvoor is de burgemeester van Quito (met de nodige pers) onlangs uitgenodigd op een vogeltour en dat was me een succes! De Ecoroute is inmiddels uitgeroepen tot Natuurlijk Erfgoed van Quito en in de toekomst misschien op nationaal niveau. De minister van toerisme zelfs was zich niet bewust van de mogelijkheid om van Ecuador het centrum van vogeltoerisme te maken. De MCF heeft daarom in juni 2006 de Nationale Strategie voor Vogeltoerisme in Ecuador geschreven, een fiks document dat ingaat op de mogelijkheden, aanbod&vraag van vogeltoerisme wereldwijd, potentiële opbrengsten (een 14-daagse tour kost al gauw €2500) etc etc. Dit boek is samen met het Strategisch Plan voor de Ecoroute (beide in spaans dus goed voor mijn taalkennis) een belangrijke bron voor het schrijven van mijn business plan.

Ecuador

Voor diegene die in 2001 nog geen vriendjes waren met mij volgt nu een korte introductie over het land. In dat jaar liep ik namelijk stage bij tour operator ATC - Andean Travel Company - voor mijn bachelor (HBO) Aardrijkskunde met Toerisme.
Ecuador ligt midden op de evenaar en is 8 keer zo groot als NL met maar 10 miljoen inwoners (NL heeft er 16). Het land bestaat grofweg uit 4 delen; Costa, Sierra, Oriente& Galapagos eilanden. De Costa is de laag gelegen kustzone waar 95% van de bossen gekapt zijn voor de aanlag van plantages (bananen, palmolie, ananas etc) en garnalenteelt. Dit laatste heeft gezorgd voor een bijna complete vernietiging van mangrovebossen. En dat is juist de natuurlijke bescherming tegen een tsunami! Geniet van je garnalencocktail dus. Aan de zuidkust ligt de grootste stad en haven van het land, Guayaquil (bijna 2 milj).
De Galápagos eilanden (let op het accent) liggen 1000 km uit de kust en zijn een wonder der evolutie. Charles Darwin heeft hier zijn beroemde evolutietheorie op gebaseerd omdat hier dieren voor komen die je nergens anders vindt. Naast pinguins, zeeleeuwen, zeehonden en land- en zeeleguanen leeft hier de reuze Galápagos schildpad waarvan 1 exemplaar 170 jaar oud schijnt te zijn. En niet te vergeten albatrossen, rood- en blauwvoet jan van genten, hamerhaaien, reuze mantarog enz enz. Een must-see for nature lovers maar reken wel op min. €1000 pp voor 4 dagen! Je raad t al, daar ben ik dus ook nog niet geweest.
De Oriente is het laaggelegen westelijk deel van Ecuador wat grotendeels nog bedekt is met het Amazone regenwoud. Dit deel is vele malen rijker aan flora en fauna dan het vlakke Braziliaanse deel. Dit komt doordat het Andes gebergte hier samenkomt met het tropisch regenwoud. En dat lijdt dus tot een mix van leven. De overgangszone van hoog naar laag is wereldwijd de plek met hoge biodiversiteit, handig om te weten als je je vakantie gaat plannen. In dit deel van Ecuador ontspringt ook de Amazone rivier alhoewel deze grootste rivier op aarde natuurlijk vele bronnen heeft, oa in Peru, Colombia en Venezuela.
Het centrale en meest toeristische deel van Ecuador is de Sierra. Van noord naar zuid loopt het machtige Andes gebergte met toppen boven de 6000m. Het is zelfs zo dat de plek op aarde die het dichts bij de maan is hier ligt; de top van de 6310m hoge Chimborazo. En de Mount Everest dan met 8848m?? Die ligt verder van de evenaar en door de kromming van de aarde is de Chimborazo dus dichter bij de maan. De hoofdstad Quito ligt in de Vallei der Vulkanen zoals Alexander von Humboldt de Ecuadoraanse Andes noemde in de 19e eeuw. De vallei heeft namelijk een oostelijke en westelijke bergketen. Noord-zuid door deze vallei liggen alle grote plaatsen van de Sierra langs de Panamericana, de snelweg die van Alaska naar Patagonië loopt door heel Amerika dus. Bij helder weer is dit een van de mooiste routes om te rijden omdat je links en rechts van de weg met sneeuw bedekte bergtoppen ziet. Onbeschrijflijk mooi!

Voor cultuurliefhebbers is er de gekleurde indigena cultuur die nog overal aanwezig is - je kent ze wel, die indianen in de winkelstraat in NL komen uit Otavalo, Ecuador. De oude stad van Quito en Cuenca staan op de Unesco cultureel werelderfgoedlijst met hun spaans-koloniale bouwstijl. Dan zijn er nog vele interessante musea waarvan het kunstmuseum van Guayasamin niet mag worden vergeten, hij was Ecuador's beroemdste schilder. Ecuador is voor mij ook het land van de actieve sporten als raften, mountainbiken, hiken of het beklimmen van de hoogste actieve vulkaan ter wereld, de Cotopaxi, om vervolgens te ontspannen in een van de thermaal baden. Reden te meer dus om dit land ooit te bezoeken!