Rob& Jolanda op vakantie in Ecuador

De afgelopen weken waren er een paar van hoogtepunten en dieptepunten, zo is het leven nu eenmaal. Over het dieptepunt zal ik kort zijn, dat had natuurlijk weer te maken met mijn werk voor de Mindo Cloudforest Foundation (MCF). Moet gezegd worden dat het project "de Ecoroute" een mooi en idealistisch project is en zeker haalbaar is. Daar ligt het probleem absoluut niet en daarom ga ik gewoon door met mijn werk want ik weet waar ik het voor doe; de prachtige en belangrijke natuur hier die beschermt moet worden en de aardige en soms geweldige mensen die zich (vrijwillig)
inzetten voor dit project (niet de leden van de MCF maar de `locals` van de Ecoroute Corporation).

Het dieptepunt was de vergadering met de meeste leden van MCF waarin een heel aantal zaken besproken werden, oa. mijn voortgang van het Business Plan. Na korte uitleg heb ik aangegeven flink wat problemen te ondervinden met de voorzieningen die de stichting toch op zijn minst wel had kunnen leveren (en wat overigens afgesproken was voor mijn komst, maar blijkbaar niet duidelijk genoeg...). Sinds mijn computer voor de kerst gecrasht was heeft deze niet meer fatsoenlijk gefunctioneerd en wachtte ik op een oplossing vanuit de stichting. Die kwam niet, komt niet en zal er ook niet komen. En dat is precies mijn grote teleurstelling. Wel profiteren van het werk, de tijd en de het geld dat een student steekt in dit project maar er niets voor terug willen doen. Dat is de realiteit van de werkwijze van MCF en een waar ik zeer grote moeite mee heb. Maar ik maak mijn werk af om voor mezelf mooi werk geleverd te hebben wat weer op mijn cv gezet kan worden en omdat ik toch niet eerder terug kan omdat alle Iberia vluchten toch vol zitten... Anyway, het is jammer hoe het allemaal gelopen is, wat er tegen me gezegd is door verschillende MCF leden en de egoïstisch en op geld gefocuste manier van natuurbeschermen en nastreven van eigen doelen. Zeker punten die in mijn persoonlijk stageverslag beschreven zullen worden.

Maar de hoogtepunten waren er maar genoeg, te beginnen met de aankomst van Jolanda vrijdag de 12e. We zijn dus al een tijdje samen en dat bevalt weer uitstekend! De eerste week zijn we de Ecoroute gaan bezoeken, dus naar de nevelwouden ten westen van Quito waar we midden in t bos hebben geslapen met duizenden insecten om ons heen, vond Jolanda erg interessant.... Helaas had Jo ook last van reizigersdiarree.. welkom in Ecuador! Maar alles is weer snel goed gekomen en we genieten van goed weer met af en toe een buitje. Zaterdag de 20e hebben we beiden onze verjaardag een beetje gevierd met wat vrienden en bekenden (meer van mij natuurlijk) en goed gestapt tot 5 in de ochtend in het wilde uitgaansleven van Quito. De zondag erna hebben we ons zelf naar het busstation gesleept, de bus in en op naar de thermaal baden van Papallacta. Water van bijna 50 graden hmmm dat was lekker bijkomen. Maandag was de grote testdag voor Jolanda om te ervaren hoe het is om op ruim 4000m hoogte te moeten hiken. De beklimming van de Pichincha vulkaan (naast Quito).

Even Jolanda tussen door.... Het is me gelukt hoor. Het was een pittige tocht, maar ik heb aan de rand van de krater gestaan op 4699m! Helaas, vanwege de wolken heb ik niet veel kunnen zien. Maar er alleen al staan was bijzonder genoeg.
Groetjes Jolanda!!

Wederom een prachtige hike door de paramo hooglanden en een indrukwekkende tocht omhoog met de nieuwe gondel die je vanuit Quito al een aardig eind op weg brengt. Desalniettemin hebben we toch nog 5 uur moeten hiken! Jolanda heeft nog een mooi souvenier meegenomen waar ze nog steeds last van heeft, spierpijn! Maar ja, inmiddels hebben we ook nog ruim 4 uur door het Podocarpus nationaal park gehiked in het verre zuiden van Ecuador en heeft ze nog paard gereden... tja logisch dan he.

Afgelopen dinsdag hebben we namelijk een vlucht genomen naar Loja om ons zelf 15 uur bussen te besparen. Nu zijn we op onze weg terug naar het noorden en zijn in Cuenca. Morgen waarschijnlijk een ander park uitchecken met een paar uur hiken (El Cajas NP) en dan door naar Riobamba vanwaar we een 3 daagse tocht gaan maken naar de krater van de inmense Altar vulkaan. Deze dode vulkaan was wellicht de grootste vulkaan van Ecuador en een van de grotere in de wereld voordat hij explodeerde en een deel van de top wegblies. We hopen dus op goed weer en mooie uitzichten.

Later meer, we gaan nu genieten van de prachtige koloniale stad Cuenca die niet voor niets op de wereld erfgoed lijst van Unesco staat.

Groeten uit zonnig én regenachtig Ecuador!

Rob& Jolanda