Daar waar zuurstof schaars is.
De Chimborazo gaat door, gepland en geboekt, gidsen zijn geregeld en voorbereidingen worden getroffen. Marco en Leo zijn met acclimatisatie bezig op de Quilotoa Loop, 2 dagen hiken naar het gelijknamige kratermeer op 3900m en daar overnachten. Dit is belangrijk om het lichaam voldoende rode bloedcellen aan te laten maken om de kans op hoogteziekte te verminderen. Voorkomen gaat helaas niet en het blijft dus spannend tot het moment van klimmen wat het lichaam doet op zulke hoogtes. Ter voorbereiding van de Chimborazo was het verstandig om te gaan "oefenen" op de Cotopaxi vulkaan, 5897m. Gletsjer training met stijgijzers en pickel was noodzakelijk voor de Chimborazo waar je niet kunt oefenen omdat de gletsjer te ver van de berghut ligt. Daar is het dus meteen actie! Maar ja, als ze de Cotopaxi halen hebben ze al hoger gestaan dan ooit en daarmee een geweldige prestatie neer gezet; acclimatiseren in minder dan een week tijd.
Zondagnacht gaan ze klimmen en als het weer niet tegen zit zijn ze maandagochtend op de top. Dinsdag is de rustdag en voor mij de dag om naar Riobamba af te reizen om vandaar de Chimborazo te beklimmen. Hoogteziekte en het weer zijn de weinige obstakels die in de weg staan voor de eerste 6000er zijn van mij en ons leven. Wat een overwinning en prestatie zal dat zijn. Woensdagnacht 01:00 lokale tijd vertrekken we om rond 08:00 a 09:00 op de top aan te komen. In NL is het dan 6 uur later. We zullen zwaaien als we op de top zijn...
Acclimatisatie
Ter voorbereiding loop ik zondag de Pichincha vulkaan naast Quito op om in de berghut op 4550m te overnachten. Ook ik zal de acclimatisatie nodig hebben want 2850m is wel hoog maar niks als je naar 6300 moet. Dus zondag 7 uur klimmen en maandag 5/6 uur dalen via een andere route om bij de TeleferiQo (lift) uit te komen die me midden in Quito afzet. Fijn een stukje lopen.
De Chimborazo gaat deze keer met 2 gidsen beklommen worden waar wij maar met z'n 3en zijn. Mocht het nodig zijn kan er altijd iemand terug of door met 1 van de gidsen. Heavy zal het worden want deze keer kunnen we niet om de ijswanden heen zoals op de Cotopaxi. Die wordt daarom altijd bestempeld als een loopberg waar "iedereen" wel even op kan die goed uithoudingsvermogen heeft. Nu zullen we meerdere keren rechte ijswanden moeten beklimmen wat voor ons 3 weleens zwaar uit zou kunnen vallen. Maar "summit fever" mag niet ten koste gaan van alles dus opgeven is deze keer wel toegestaan, hoezeer dat ook tegen mijn principes is. Volgende week donderdag/ vrijdag laten we weten of we het gehaald hebben.
Stay in touch, cause we are going INTO THIN AIR!!
Los tres hermanos,
Marco, Leo en Rob
Friday, March 2, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Aloha, daar in Ecuador!
Jeetje, wat ben ik jaloers als ik al die verhalen lees. Zit ik hier een beetje weg te regenen in Nederland.
Maar goed, De Daltons gaan dus een 'bergje' beklimmen. Klinkt als een hoop gezelligheid, maar ook behoorlijk afzien.
Kerels, wish you all the luck in the world! Dat jullie maar mogen genieten van zo dichtbij de maan te zijn!!
Veel liefs uit Nijmegen
Christa (die krullenbol van Ivo)
Post a Comment